Η πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου σχεδόν έχει τελειώσει και είμαστε η ΜΟΝΑΔΙΚΗ χώρα στον πλανήτη, που δεν γνωρίζει πόσες και ποιες επαγγελματικές κατηγορίες έχει.
Αναδιάρθρωση στα «μυαλά» των διοικούντων
Η πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου σχεδόν έχει τελειώσει και είμαστε η ΜΟΝΑΔΙΚΗ χώρα στον πλανήτη, που δεν γνωρίζει πόσες και ποιες επαγγελματικές κατηγορίες έχει.
Αχ, άμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Σεπτέμβρης μπήκε και αυτό άρχισε ήδη να μας πληγώνει σε όλα τα επίπεδα.
Ελληνικό ποδόσφαιρο, που είμαστε ρε παιδιά;
Οσον αφορά την κατάταξη στην Ευρώπη, έχουμε κατρακυλήσει στην 18η θέση. Τις συνέπειες αυτής θα τις απολαύσουμε του χρόνου, όταν θα δούμε (να το επιτρέψουν και οι συνθήκες με την πανδημία) τις ομάδες μας να αγωνίζονται για να πετύχουν την είσοδό τους στου ομίλους από τον Ιούνιο. Και ποιους ομίλους. Ευρωπαϊκή διοργάνωση δεύτερης κατηγορίας.
Καλά, η εθνική είναι μια άλλη ιστορία. Η U21 κόντρα στην Κροατία μάζευε 4 στο ημίχρονο, ενώ τελικά ηττήθηκε με το «κολακευτικό» 5-0. Κροατία θα μου πείτε… Φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οκ.
Η επίσημη αγαπημένη, κατά τον Ολλανδό τεχνικό της έπαιξε καλή μπάλα στην κόντρα της με την Σλοβενία και πήρε το 0-0 στο C Group του νεοσύστατου Nations League. Δεν ασχολούμαι περαιτέρω με αυτό το κομμάτι. Ειχαμε τη λαμπρή ευκαιρία το 2004, την οποία δεν εξαργυρώσαμε.
Τώρα τα πρωταθλήματά μας; Η Σουπερ Λιγκ έκανε χθες την κλήρωση, όπου για την πρώτη αγωνιστική δεν θα παίξει το ΟΣΦΠ – ΑΕΚ γιατί οι ομάδες χρωστάνε έναν τελικό Κυπέλλου από πέρσι (!!!) ενώ το Απόλλων – ΠΑΣ θα αναβληθεί επίσης, διότι οι νεοφώτιστοι ζήτησαν λίγο χρόνο μέχρι να οργανωθούν. Άλλωστε η «ελαφρά ταξιαρχία» μόλις πριν λίγες μέρες πριν κέρδισε την άνοδό, σε αγώνες μπαράζ παρωδία, με διαιτητή έναν «δικό» μας. Μοναδική λαμπρή εξαίρεση στον γενικό ορυμαγδό, ο Τάσος Σιδηρόπουλος, ο Δωδεκανήσιος ρέφερι ο οποίος λίγο νωρίτερα ήταν στην ομάδα που διαιτήτευσε τον τελικό του Europa League.
Από εκεί και πέρα το χάος. Πραγματικά το χάος. Φτάσαμε σε ένα σημείο στις αρχές του καλοκαιριού, να έχουμε τον Πανιώνιο να είναι η μοναδική ομάδα σε ένα ποδοσφαιρικό σύστημα που θα έχανε την κατηγορία.
Γιατί αυτό; Λόγω της ιδιαίτερης κατάστασης με την πανδημία, πολλοί παράγοντες σκέφτηκαν να εκμεταλλευτούν την περίσταση και να κερδίσουν σε πολιτικά γραφεία και δικαστικές αίθουσες ανόδους. Όχι από αυτές που κερδίζονται στο χορτάρι. Παράλληλα με ανόδους, πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν σωτηρίες και επαγγελματικές κατηγορίες παρά τον υποβιβασμό τους.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Κάτω δεξιά στον υπολογιστή μου να βλέπω 5/9/2020 και να μην γνωρίζουμε τι γίνεται πίσω από την Super League. Δεν με αφορά το πώς φτάσαμε εκεί. Αλλωστε το περιμέναμε πως δεν θα βγάλουμε άκρη. Η αναδιάρθρωση χρειάζεται στα «μυαλά» των παραγόντων που διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Που βρισκόμαστε τώρα
Το σίγουρο είναι πως 12 ομάδες Super League 2, 14 ομάδες Football League και 8 πρωταθλητές στη Γ’ Εθνική δεν γνωρίζουν τι μέλλει γενέσθαι. Πραγματικά απαράδεκτα πράγματα για 34 ΠΑΕ, να μην είναι σε θέση να κάνουν σοβαρό προγραμματισμό, αλλά και προετοιμασία. Να ορίσουν ρεαλιστικούς στόχους, με βάση την κατηγορία τους, την κατάρτιση των ομίλων, αλλά και το δούνε και λαβείν.
Το πρώτο μεγάλο λάθος είναι πως μια χώρα των 10.000.000 θέλει τρεις επαγγελματικές κατηγορίες, με σύνολο 48 επαγγελματικές ΠΑΕ. Το άλλο έκτρωμα είναι η Γ’ Εθνική των 158 ομίλων, όπου ακόμη και το χωριό μου συμμετέχει, με ένα κάρο έξοδα και «πιστόλες» σε ημιεπαγγελματίες αθλητές.
Αντιλαμβάνομαι πως πολλοί είναι οι σοβαροί επιχειρηματίες πρόεδροι που θα βάλουν χρήμα, και θέλουν η ομάδα τους να ανέβει γρήγορα προς τα πάνω. Αυτό όμως πρέπει να γίνει στο χόρτο, με υπομονή και επιμονή. Μεταξύ αυτών των 34 «άμοιρων» ΠΑΕ, υπάρχουν αρκετές σοβαρές με κόσμο και χρήμα και διάθεση και καθαρό μέτωπο που μπορούν να κάνουν πολλά (υποδομές δεν βάζω. Δεν έχουμε. Ας φτιάξουν και θα τις προσθέσουμε). Υπάρχουν κι άλλες με «μπαταχτσήδες» ηγέτες, που θέλουν να τσεπώσουν το δημόσιο χρήμα και να μην επενδύσουν δεκάρα στο άθλημα.
Ετσι όπως έγιναν τα πράγματα, η αναδιάρθρωση είναι υποχρεωτική. Όχι μονοκοπανιά. Όχι σε μια Β’ Εθνική 2 ομίλων με 34 ομάδες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το 1/4 θα «πιστολιάσει» ποδοσφαιριστές (το μεγαλύτερο κρίμα, διότι αυτοί κι αν είναι θύματα) και θα αποχωρήσει μεσούσης της σεζόν. Να κόψουν το λαιμό τους οι ειδικοί να βρουν λύση. Αλλιώς έρχονται δυσκολότερες μέρες.
Μια πολύ σοβαρή λύση
Το ελληνικό πρωτάθλημα θέλει ΔΥΟ πολύ καλά οργανωμένες επαγγελματικές κατηγορίες, όπου οι προϋποθέσεις συμμετοχής θα είναι ξεκάθαρες και θα τηρούνται. Μπάτζετ, τηλεοπτικά συμβόλαια, οργανωμένες ακαδημίες, εγκαταστάσεις, γήπεδα και ΚΥΡΙΩΣ ασφάλεια και εγγύηση στην ποδοσφαιριστή.
Από εκεί και πέρα, μπορεί να ακολουθεί μία εθνική ερασιτεχνική, μέχρι τέσσερις ομίλους από 16 ομάδες. Οι καλύτερες που μπορούν να οργανωθούν επαγγελματικά θα ξεχωρίζουν και θα ανεβαίνουν.
Ιδέες πολλές. Η υλοποίηση δύσκολη, διότι είμαστε “ωχαδερφιστές” και τύποι του «Δε βαριέσαι μωρέ». Όταν ο ένας τάζει στον άλλο λαγούς με πετραχήλια προκοπή δεν θα δούμε. Οι ευρωπαίοι και συνολικά το παγκόσμιο ποδόσφαιρο κάνει αλματώδη βήματα. Εμείς ακόμη ψάχνουμε πως θα παίξουμε ΦΕΤΟΣ.
Κλιάφας Στέφανος
