Άμοιρο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, άμοιρη κοινωνία…
Δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τον «εφιάλτη» του COVID-19 που μας κράτησε για αρκετούς μήνες κλειδαμπαρωμένους στο σπίτι, μακριά από την κανονικότητα και από τις αγαπημένες μας ασχολίες. Σαφώς μια από αυτές τις ασχολίες είναι και ο αθλητισμός, ειδικότερα δε ο ερασιτεχνικός είτε ως επάγγελμα, είτε ως χόμπι.
Τα ερασιτεχνικά σωματεία όλης της χώρας έμειναν ανενεργά για περισσότερους από 18 μήνες και πολλά εξ αυτών έφτασαν μια ανάσα από την εξαθλίωση και την διάλυση, έχοντας να αντιμετωπίσουν κυρίως οικονομικά προβλήματα. Από την άλλη μια ολόκληρη γενιά αθλητών, ουσιαστικά καταστράφηκε μένοντας μακριά από τις προπονήσεις για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο είναι προφανές πως δεν αναπληρώνεται έτσι απλά.
Μια γενιά που περίμενε πως και πως την λύτρωση, η οποία θα ερχόταν μόνο με την επιστροφή στην κανονικότητα, έστω και μέσα από αλόγιστα μέτρα, με τα οποία αν μη τι άλλο συμβιβάστηκε η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Βέβαια μπορεί η κανονικότητα στην καθημερινότητα μας να επέστρεψε, ωστόσο στον ερασιτεχνικό αθλητισμό θα πρέπει να περιμένει λίγο ακόμα. Να περιμένει υπομονετικά, προκειμένου να ολοκληρωθεί μια «διαμάχη», που όπως σωστά αναφέρθηκε στην κλήρωση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου από τον Πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ Αλέξανδρο Κολιάδη, έχει να κάνει με μια κόντρα «ελεφάντων», οι οποίοι στο διάβα τους ποδοπατούν τα άμοιρα μυρμήγκια.
Το θέμα με το μητρώο της Γ.Γ.Α και η παραφιλολογία γύρω από αυτό, έχει κουράσει όλο τον αθλητικό κόσμο της χώρας. Άπαντες είναι αυτοί που συμφωνούν προκειμένου να μπει μια τάξη στα σωματεία όλη της χώρας, αλλά πως μπορείς να απαγορεύεις σε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ και ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ να χρησιμοποιούν ΔΗΜΟΣΙΑ γήπεδα ; Προφανώς και δεν θεωρώ πως δεν υπάρχει μερίδιο ευθύνης και από την ΕΠΟ, αλλά αυτή την στιγμή το ζητούμενο είναι να ξεκινήσουν τα Πρωταθλήματα και όχι να χρησιμοποιούνται εκβιαστικά μέτρα από τις δύο πλευρές. Φαντάζομαι πως το ίδιο πρόβλημα με το ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζουν και τα Πρωταθλήματα Καλαθοσφαίρισης της χώρας, τα οποία όμως εκκίνησαν κανονικά. Άρα το μητρώο μάλλον δεν είναι η μοναδική αντιγνωμία μεταξύ των δύο «στρατοπέδων».
Ο Κύριος Αυγενάκης αναλύει σε καθημερινή βάση μέσα από συνεντεύξεις τα οφέλη του μητρώου. Οι ομάδες που εντάχθηκαν σε αυτό είναι 100% επιβεβαιωμένο πως έλαβαν επιχορήγηση την προηγούμενη χρονιά. Μήπως μια επιπλέον οικονομική βοήθεια, θα ήταν ένα πολύ μεγαλύτερο κίνητρο για να ενταχθούν και τα υπόλοιπα σωματεία στο μητρώο ; Μήπως θα πρέπει για κάποια σωματεία να υπάρχουν δικλίδες καθώς δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτά που απαιτεί η διαδικασία; Μήπως να σταματήσουν επιτέλους οι «εκβιασμοί» που μας δίχασαν ακόμα περισσότερο την τελευταία διετία ;
Επιπλέον η απαγόρευση χρησιμοποίησης των αθλητικών εγκαταστάσεων, ως μέτρο πίεσης είναι ότι πιο αστείο έχει αποφασιστεί τα τελευταία χρόνια. Για ποιες αθλητικές εγκαταστάσεις μιλάμε; Για αυτές που καταρρέουν καθημερινά σε όλη την χώρα και παλεύουν να σώσουν ορισμένοι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης ; Για ποιο «νοικοκύρεμα» μιλάμε σε μια χώρα που έχουν στήσει «γλέντι» οι παιδοβιαστές, οι καταχραστές και οι ναζιστές; Ας χτίσουμε πρώτα τα βασικά που απαιτεί ένα κράτος δικαίου και στην συνέχεια κοιτάμε και με λογική κρίση το πως θα βοηθήσουμε τον αθλητισμό.
Κάποια στιγμή ορισμένοι θα πρέπει να βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με την νέα γενιά της χώρας και τα παιδιά του αθλητισμού. Να τους εξηγήσουν πως τους απέτρεψαν να αθλούνται για περισσότερα από δύο χρόνια. Προφανώς και όταν μιλάμε για την δημόσια υγεία, δεν τίθεται κανένα θέμα αντιπαράθεσης, αλλά στην επόμενη ημέρα τους τους αποτρέπουν για το γινάτι τους και τα υψηλά συμφέροντα.
Υ.Γ Είχα σκοπό το πρώτο φετινό άρθρο της στήλης μου να είναι αγωνιστικού περιεχομένου, οι εξελίξεις όμως δεν σου επιτρέπουν να σχολιάσεις αυτό που αγαπάς από μικρό παιδί. Για ακόμα μια φορά ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ
