«Πώς φτάσαμε ως εδώ;»
Πέντε ποδοσφαιριστές της Α Κατηγορίας Δωδεκανήσου θέλησαν με ανακοίνωση τους να σχολιάσουν τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με τα σωματεία, θέτοντας την δική τους πτυχή γύρω από τα γεγονότα. Αναλυτικά:
«Με μεγάλη θλίψη και έντονο προβληματισμό παρακολουθούμε το τοπικό ποδόσφαιρο της Δωδεκανήσου και ιδιαίτερα της Ρόδου να οδηγείται σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Ιστορικά σωματεία, ομάδες που μεγάλωσαν γενιές ποδοσφαιριστών, που κράτησαν ζωντανές γειτονιές και χωριά, φτάνουν σήμερα στο σημείο είτε να αναστέλλουν τη λειτουργία τους είτε να αδυνατούν να συμμετάσχουν στα πρωταθλήματα. Και το ερώτημα είναι ένα: Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Η απάντηση είναι σκληρή, αλλά πρέπει να ειπωθεί. Όταν το ποδόσφαιρο γίνεται υπόθεση λίγων ανθρώπων, όταν κάποιοι το αντιμετωπίζουν σαν χώρο προσωπικού κέρδους και όταν οι οικονομικές απαιτήσεις ξεφεύγουν από κάθε λογική και από τα πραγματικά δεδομένα του ερασιτεχνικού αθλητισμού, τότε τα σωματεία είναι αδύνατον να επιβιώσουν. Δεν γίνεται στο τοπικό ποδόσφαιρο να διακινούνται χρήματα που θυμίζουν επαγγελματικές κατηγορίες, την ώρα που οι πραγματικοί εργάτες των ομάδων, παράγοντες, εθελοντές και οικογένειες ματώνουν οικονομικά, ψυχικά και προσωπικά για να κρατήσουν τους συλλόγους όρθιους.
Το πιο λυπηρό όμως δεν είναι μόνο το οικονομικό. Είναι η απουσία. Η απουσία ανθρώπων που θα αφιερώσουν λίγο από τον χρόνο τους. Ανθρώπων που αγαπούν πραγματικά το ποδόσφαιρο, που μεγάλωσαν στα γήπεδα, που φώναξαν από την κερκίδα, που φόρεσαν φανέλα και έζησαν τι σημαίνει ομάδα, αλλά σήμερα στέκονται απ’ έξω και παρακολουθούν σιωπηλά την παρακμή.
Γήπεδα που αδειάζουν. Ομάδες που παλεύουν μόνες. Οι ίδιοι και οι ίδιοι να σηκώνουν κάθε χρόνο όλο το βάρος, μέχρι να λυγίσουν.
Το τοπικό ποδόσφαιρο δεν χτίστηκε πάνω στα χρήματα. Χτίστηκε πάνω στην αγάπη, στο μεράκι, στην προσφορά και στην ανιδιοτέλεια. Χρειάζεται ανθρώπους, συμμετοχή και ευθύνη. Όχι μόνο λόγια , πράξεις.
Αν συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο, θα χαθούν κι άλλα ιστορικά σωματεία. Θα κλείσουν γήπεδα. Θα διαλυθούν ακαδημίες. Και τα παιδιά μας θα χάσουν τον χώρο όπου μαθαίνουν αθλητισμό, πειθαρχία, σεβασμό και αξίες.
Η Ρόδος και τα Δωδεκάνησα αξίζουν ένα υγιές ποδόσφαιρο. Ένα ποδόσφαιρο με διαφάνεια, ισορροπία και σεβασμό στην ιστορία των συλλόγων. Ας αφυπνιστούμε πριν να είναι αργά, γιατί η σιωπή πλέον δεν είναι ουδετερότητα, είναι συνενοχή.
Γιατί όταν πεθαίνει ένα σωματείο, δεν χάνεται απλώς μια ομάδα. Χάνεται ένα κομμάτι της ιστορίας, της ταυτότητας και της ψυχής του τόπου μας.
Με εκτίμηση
Χρήστος Στεργιόπουλος, Κώστας Καβουκλής, Γιώργος Τσούλλος, Βαγγέλης Καραγιάννης & Νίκος Ταφάνι»
